Bu gece kandilmiş...
Allah'ın Sevgilisinin doğduğu demmiş...
Kalemin kağıdın ağzını yokladım biraz... Ses vermediler...
Baktım yeni bir ses yok, aynı ses yankılanmada...
Baktım yeni bir söz yok, aynı söz tekrarlanmada...

Desem ki.......

..........................

Ağaçların insanlara benzeyen bir yanları var. Bambu, ceviz, akasya, kiraz…
Hayatı okumaya, hayatı anlamaya yarayacak olmasa hangi okuma değerlidir? Öyleyse ne anlamalıyız ağaçları okumamızdan? Zor zamanlarda imdad olsun, inayet olsun, teveccüh olsun, yakından ilgilenme olsun diye tüm bu değerlendirmelerim; gece sayıklamaları yahut edebi bir çaba değil…

Kadının kocası fakir bir işportacıydı. Doğumu hastanede yaptıracak, hele de sorunlu bir doğuma verecek parası yoktu. Ve kadın bu bebeği can u gönülden istiyordu. Cenabı Hak razı olmadı ikisinin de hüsranına, gönderiverdi erenlerden birini. Sessiz sedasız hallettirdi müşkili.

Hazır üzerimde, “Rahman” ismi ile tecellisini hissederken Rabbimin… Ahmaklığın, bu kişilerde bâki kalmaması…
Ve şu an kendilerinde mevcut aptal aklın, vakit geç olmadan, “akıllı akl-u izâna” dönüşmesi duâsını edeyim……

Taif'teki tavrını ve duasını hatırlatmak isterdim ekranlara yansıyan öfkeli müslüman yüzlerine. Hani O ne demişti " Emret, şu iki dağı birbirine geçirelim de helak olsunlar!" diyen meleklere:" Hayır, ben böyle bir şey istemem. İstediğim tek şey, Hak Tealâ'nın bu müşriklerin sülbünden, O’na hiçbir şeyi ortak koşmaksızın ibadet edecek bir nesli ortaya çıkarmasıdır." Rahmet Peygamberi, Alemlere Rahmet olan son nebi...